Bu daireye taşınırken kendime tek bir kural koydum: sahibi olmadığım bir duvara tek bir delik bile açmayacağım. Her şey fişe takılacak, yapışacak ya da rafta duracak — ve taşındığım gün iz bırakmadan sökülecek. İki yıl sonra kiralık evim gerçekten otomatik çalışıyor ve tüm sistemi bir öğleden sonrada tek kutuya koyabilirim.

İşte sıradan bir günün artık nasıl geçtiği, cihaz cihaz — kendi evine uyan parçaları kopyalayabilesin diye.

Her şey Home Assistant üzerinden yerel çalışıyor — ışıklarımın ne zaman yanacağına bir bulut hesabı karar vermiyor. Bazı linkler affiliate olabilir; sana maliyeti yok, siteyi ayakta tutmama yardımcı oluyor.

Sabah kendi kendine işliyor

Perdeler güneşle açılıyor. Korniş/raya hiç dokunmadım. Küçük bir perde robotu mevcut raya geçiyor ve perdeyi çekiyor — yapışkanlı aparat, vida yok. Gün doğumunda (ya da karanlık kış sabahlarında en geç 07:00’de) kendiliğinden açılıyorlar. Harcadığım en iyi 60 €: alarmla değil gün ışığıyla uyanmak, sabahlarımı diğer her gadget’tan daha çok değiştirdi.

Kettle çoktan kaynamış oluyor. Kettle akıllı bir prizin üstünde. Alarmım çalınca Home Assistant prizi açıyor, ben mutfağa geldiğimde su yeni kaynamış oluyor. (Bir güvenlik notu: bunu yalnızca kendi otomatik kapanması olan bir kettle ile yap — modern olanların hepsinde var.)

Kahve de aynı numara. Filtre kahve makinemi bir gece önceden hazırlayıp ikinci bir akıllı prize koyuyorum. Alarm kapanıyor → priz açılıyor → kahve demleniyor. Hiçbir cihazı değiştirmedim; sadece elektriği kontrol ediyorum.

Anahtarı değil, beni takip eden ışıklar

Her lamba ya duya giren bir akıllı ampul ya da bir akıllı prizle çalışıyor. Aylardır bir ışık anahtarına dokunmadım — ve en önemlisi, hiçbir kabloyu değiştirmedim, yani ev sahibinin anahtarları misafirler için normal şekilde çalışmaya devam ediyor.

Koridordaki yapışkanlı bir hareket sensörü, gece kalktığımda ışığı açıyor (gözümü almasın diye %10’a kısık). Akşam ampuller otomatik olarak sıcak tona geçiyor. Bunların hiçbiri elektrikçi gerektirmedi — sadece mevcut duylara takılan ampuller ve 3M ile yapıştırılmış birkaç sensör. Detayları akıllı prizler rehberinde yazdım.

Fırın konusundaki dürüst kısım

Herkes fırını soruyor. Gerçek şu: ankastre bir fırını akıllı prizle açıp kapatmamalısın — akımı çok yüksek, güvenli değil. Benim yaptığım şey: asıl pişirmeyi güvenle kontrol edebildiğim bir şeyden geçiriyorum — tezgâh üstü mini fırınım / air fryer’ım akıllı bir prizde. Onu otomatikleştirebiliyorum ve daha da önemlisi zorla kapatabiliyorum: “evden çıkış” rutinim elektriğini kesiyor, böylece bir daha trende “açık mı bıraktım?” diye düşünmüyorum.

Büyük ankastre fırında kazanım kontrol değil, hatırlatma: Home Assistant’taki basit bir zamanlayıcı, pişirmeye başlayıp belirlediğim sürede “bitti”ye dokunmazsam telefonumu dürtüyor — kablo işine girmeden, yumuşak bir güvenlik ağı.

Çıkış ve eve dönüş

Tek bir düğmeye basmak — ya da sadece kapıdan çıkmak, çünkü telefonumun konumu tetikliyor — “dışarıda” rutinini başlatıyor: kettle prizi kapalı, lambalar kapalı, air fryer kapalı, ısıtma kısık. Tek hareket, tüm daire güvende.

Eve dönüş bunu tersine çeviriyor. Kapı sensörü (yapışkanla takılı, saniyeler içinde sökülüyor) kapının açıldığını fark ediyor ve hava karardıysa koridor ve salon ışıkları beni karşılamak için yanıyor. Akıllı kilit — mevcut iç sürgünün üstünde, deliksiz — içeri girdiğimi kaydediyor ve unutmayayım diye bir dakika sonra kendini yeniden kilitliyor. Denediğim modelleri deliksiz akıllı kilitler rehberinde karşılaştırdım.

Gevşeme ve “iyi geceler”

Gün batımında perdeler kapanıyor ve ben istemeden ışıklar sıcak tona dönüyor. “İyi geceler” dediğimde tek bir rutin her prizi ve ampulü kapatıyor, ısıtmayı kısıyor ve ön kapının kilitli olduğunu kontrol ediyor — değilse, ben yatağa girmeden telefonum söylüyor.

Ne kadara mal oldu, neyi atlardım

Toplamda geri alınabilir kurulum birkaç yüz euro civarında kaldı, aylara yayıldı — her seferinde tek parça ekledim, mesele zaten bu. Yeniden başlasam önce akıllı prizleri ve Home Assistant kutusunu alırdım (temel bu — nasıl kurduğumu burada anlattım), sonra perde robotunu, sonra geri kalanını. Tam alışveriş listesi %100 geri alınabilir başlangıç kitimde.

Amaç hiçbir zaman bilim kurgu evinde yaşamak değildi. Amaç, kiralık bir dairenin sıkıcı işleri sessizce halletmesiydi — ve kira bitince her şeyin duvarlardan inip benimle taşınacağını bilmekti.